Dejan Mijač

(Bijeljina, 17. V 1934), pozorišni reditelj. Otac Božidar, sveštenik, majka Ružica (rođ. Petrović), učiteljica. U ranom detinjstvu preselio se sa roditeljima u Rabrovicu i tu učio osnovnu školu.

Valjevsku gimnaziju, gde se oformio M. interes za pozorište, završio je 1952. Kao gimnazijalac učestvovao je u osnivanju Omladinskog KUD „Žikica Jovanović Španac” i igrao u predstavama đačkog pozorišta (vratar u Nušićevoj Protekciji, Gazda Radovan u dramatizovanoj pripoveci Roga M. Đ. Glišića) kojim je rukovodila profesor Katarina Hranjec. Nekoliko uloga imao je i u Gradskom narodnom pozorištu u Valjevu (najkrupnija: naslovna u Sterijinom Kir Janji). U gimnazijskoj literarnoj družini isticao se kao daroviti pisac pripovedač. O predstavama valjevskog Gradskog narodnog pozorišta pisao je u to vreme u listu Reč omladine (izlazio u Valjevu).

– M. je najpre studirao književnost, pa posle godinu dana prešao na Akademiju za pozorišnu umetnost u Beogradu gde je 1957. diplomirao režiju (klasa Vjekoslava Afrića). Prvi stalni rediteljski angažman imao je u Tuzli (1957-61) i tu ostvario nekoliko zapaženih predstava, pretežno iz angloameričkog repertoara 20. veka. Potom je radio u pozorištima Novoga Sada (1962-74), Beograda (Jugoslovensko dramsko požorište, Atelje 212, „Boško Buha”, Zvezdara teatar), Budve (Grad teatar), Sombora. Od jeseni 1974. predavao je pozorišnu režiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu (u svim nastavničkim zvanjima). Pozorišnom pedagogijom bavio se i u Novom Sadu.

Najvažnije predstave: Pokondirena tikva, Ujka Vanja, Golubnjača (SNP, Novi Sad), Ženidba i udadba (NP, Sombor), Mrešćenje šarana (Zvezdara Teatar, Beograd), Pučina, Putujuće pozorište Šopalović, Rodoljupci, Troil i Kresida, Gospođa ministarka, Kolubarska bitka, Valjevska bolnica (JDP, Beograd), Višnjev sad (Atelje 212). Na sceni novosadskog SNP postavio je i Valjevsku podvalu (adaptacija komedija M. Đ. Glišića). Spada u najmarkantnija imena srpskog i jugoslovenskog teatra druge polovine 20. v. Dobitnik je mnogobrojnih nagrada za pozorišnu režiju, uključujući i specijalnu Sterijinu nagradu „za naročite zasluge na unapređenju jugoslovenske pozorišne umetnosti i kulture”

LIT.: P. Marjanović, Novosadska pozorišna režija (1945-1974), Novi Sad 1991, 95-107; Lj. Andrić, Valjevski razgovori, Valjevo 1994, 180-185; Enciklopedija Novog Sada, knj. 14, Novi Sad 1999, 306-309; K. Radulović, Korak ispred. Režije Dejana Mijača na sceni Jugoslovenskog dramskog pozorišta: nacionalna drama 1977-1996, Budva – Podgorica 2000; Maturanti Valjevske gimnazije 1952. godine. Spomenica jedne generacije, Valjevo 2003, 123.